Wereld Kampioenschap S1 SuperMotard 2003
15-16 november: Spa Francorchamps- België

Perfect voor Seel

Doordat de weersomstandigheden van zaterdag op zondag erg veranderden moeste de W.K. rijders hun zorgvuldig voor een droge baan afgestelde machines in deze een na laatste wedstrijd, in de warm up omzetten naar een nat weer set-up voor de zeer gladde baan.

Race 1
Degene die daar het beste in slaagde was Fabrice Guyot (FRA-Husqvarna) gevolgd door Gerald Delepine (BEL-Vertemati) 1:10:364, Boris Chambon (FRA-KTM) 1:10:414 en S1 race one pole-sitter Eddy Seel (BEL-Husqvarna) 1:10:589. Terwijl de weersomstandig-heden steeds slechter werden, benutte Eddy seel zijn pole positie goed door van start tot finish race 1 te leiden en belangrijke punten voor het kampioenschap binnen te halen.

Door kopstart te pakken en een serie snelle ronden in het begin van de race neer te zetten opende hij meteen een gat naar de leider in het kampioenschap Boris Chambon die het op zijn beurt weer aan de stok had met de hard pushende Max Manzo(ITA-Vertemati) voor de tweede positie. Jurgen Kunzel (GER-KTM), derde in het kampioenschap, moest zijn fiets in de negende ronde aan de kant zetten vanwege technische problemen. Door een ongeluk in de elfde ronde gingen zowel Chambon als Manzo onderuit waardoor ze een race overwinning wel konden vergeten.

Belangrijker nog; Chambon eindigde buiten de top 10( twaalfde) waardoor hij belangrijke punten misliep. Met het wegvallen van zijn belangrijkste concurrent kon Seel relaxt naar de finish rijden met 15 seconden voorsprong op de tweede man Eric Lambert (FRA-Yamaha). Massimo Beltrami (ITA-Husqvarna) pakte de derde plaats voor Ivan Lazzarini (ITA-Rigo Husaberg) en Fabrice Guyot (FRA-Husqvarna) op een vijfde positie.

Race 2
Terwijl het nog steeds regende liet Seel in de tweede race zien hoe goed hij met de gladde omstandigheden om kon gaan. Hij pakte weer de kopstart en zette wederom een aantal snelle ronden neer die hem een comfotabele voorsprong gaven op de rest van het veld. Door een massale valpartij in de eerste bocht, die de meeste van de rijders die op de eerste en tweede startrij stonden onderuit haalden, gaven degenen die dit konden omzeilen een groot voordeel.

Ondanks het zeer goed rijden van Ivan Lazzarini, kon hij niet voorkomen dat Eddy Seel de 12 ronden durende race bleef controleren. Boris Chambon, die in eerste instantie derde lag, zakte halverwege de wedstrijd langzaam af om uiteindelijk als zesde te finishen. Eddy Seel finisht voor de tweede keer de race als eerste voor een zeer fanatiek rijdende Ivan Lazzarini met op enige achterstand op een derde plaats Max Manzo. Thierry Godfroid (BEL-Kawasaki) pakte een vierde plaats en Pet Vorlicek (CZE-Tuning Sport KTM) eindigde als vijfde.

SuperPole
Wie in de superfinale van kop mocht starten werd bepaalt door de superpole, waarin de snelste vier rijders van heat 1 en 2 zouden uitkomen. De eerste die de baan opmocht om een tijd neer te gaan zetten( het was meteen zijn debuut in een superpole ) was Christian Iddon (GBR-Team Iddon Husaberg UK). Hij zette een tijd neer a 1:15:578. De volgende rijder, Max Manzo (ITA-Vertemati), reed spectaculair driftend rond maar kwam slechts op een tijd van 1:19:455. Ivan Lazzarini (ITA-Rigo Husaberg) zette de te kloppen tijd neer van 1:14:058. De te kloppen tijd werd inderdaad geklopt door de winnaar van heat 1 en 2 Eddy Seel (BEL-Husqvarna). Hij trok alles uit de kast en liet de klok stilzetten op 1:13:028 en verzekerde zich daarmee van een pole positie in de superfinale.

Superfinale
Omdat de weersomstandigheden zorgden voor langere rondetijden werd de SuperFinale met vier ronden ingekort naar 20. Bij de start van de superfinale paste Eddy Sel zijn beproefde strategie toe door meteen kopstart te pakken en in het begin van de race een aantal snelle rondes neer te zetten om zo op de concurentie uit te lopen. Echter, deze keer kon Max Manzo volgen, en alhoewel de vastberaden Italiaan bleef pushen , was hij niet echt in staat om de meesterlijke manier waarop Seel het race tempo controleerde in gevaar te brengen.

Ondertussen had Boris Chambon een verschrikkelijke tijd. Fouten vroeg in de wedstrijd zorgden ervoor dat hij zich een weg door het veld naar voren moest banen om uiteindelijk als 14de te eindigen. Door zijn voordeel van een goede start vast te houden was Seel steeds in staat om de aanvallen van de geinspireerde Manzo af te slaa, terwijl zij ondertussen een steeds groter gat sloegen naar de rijder op de derde plaats Ivan Lazzarini. Lazzarini reed het grootste gedeelte van de race een eenzame wedstrijd voor een fanatieke Gerald Delepine (ITA-Vertemati) die de teleurstelling van de slechte resultaten in de eerdere 2 races weg wou werken.

Eddy Seel , die de hele race aan de leiding had gelegen, finishte als eerste en was daarmee de eerste man die een perfecte score van 3 gewonnen races ( 45 punten ) op 1 dag neerzette. Max Manzo kwam een seconde na Seel over de finish gevolgd door Lazzarini op een derde plaats. Gerald Delepine finishte als vierde en op een vijfde plek was het Pet Vorlicek die daarmee een voor zijn doen pperfect resultaat neerzette.

Uitslag SuperFinale
1 SEEL Eddy (BEL-Husqvarna) 1 :12.248
2 MANZO Max (ITA-Vertemati) 1 :11.941
3 LAZZARINI Ivan (ITA-Rigo Husaberg) 1 :12.468
4 DELEPINE Gerald (BEL-Vertemati) 1 :12.049
5 VORLICEK Pet (CZE-Tuning Sport KTM) 1 :13.256
6 KÜNZEL Jürgen (GER-KTM) 1 :12.108
7 FIORENTINO Frederic (BEL-KTM Team Bizar) 1 :13.007
8 BELTRAMI Massimo (ITA-Husqvarna) 1 :13.281
9 GODFROID Thierry (BEL-Kawasaki) 1 :13.017
10 CROSSET Danny (BEL-Factory Gas Gas) 1 :13.915

Met zes overwinningen in acht wedstrijden, en dus 401punten, staat Eddy Seel (BEL-Husqvarna) nu aan de leiding van het klassement, met nog maar 1 wedstrijd te rijden. Boris Chambon (FRA-KTM) met 380punten valt na een miserable weekend terug naar een tweede plaats in het klassement. Jurgen Kunzel (GER-KTM) met 372 punten maakt op een derde plaats nog steeds kans op de titeloverwinnig in het W.K. Max Manzo (ITA-Vertemati) ligt met 283 punten op een vierde positie gevolgd door Ivan Lazzarini (ITA-Rigo Husaberg) met 280 punten op een vijfde plek.

World Championship Classification :
1 Eddy Seel (BEL-Husqvarna) 401 points
2 Boris Chambon (FRA-KTM) 380 points
3 Jürgen Künzel (GER-KTM) 372 points
4 Max Manzo (ITA-Vertemati) 283 points
5 Ivan Lazzarini (ITA-Rigo Husaberg) 280 points
6 Gérald Delepine (BEL-Vertemati) 268 points
7 Frédéric Fiorentino (BEL-KTM Team Bizar) 216 points
8 Fabrice Guyot (FRA-Husqvarna) 210 points
9 Massimo Beltrami (ITA-Husqvarna) 198 points
10 William Rubio (FRA-Husqvarna) 155 points

Met nog een wedstrijd te gaan op het circuit van Finestrat op 29 en 30 November in Spanje is het nog steeds niet beslist wie uiteindelijk de title gaat pakken. Spannende tijden.

Manufacturer’s Classification :
1 Husqvarna 459 points
2 KTM 454 points
3 Vertemati 381 points
4 Husaberg 284 points
5 Yamaha 99 points
6 Honda 99 points
7 TM 90 points
8 Kawasaki 30 points
9 VOR 24 points
10 Gas Gas 12 points
11 CCM 3 points

Aprilia in de SuperMoto GP
Naast de Races van dit weekend was er een primeur te vinden op het circuit van Spa, namelijk de introductie van Aprilia 450 SuperMotard, bereden door de vice kampioen in 125 cc GP races Alex de Angelis. De resultaten in het eindklassement waren niet zo goed, volgens de wordvoerder van Aprilia door een gebrek aan ervaring van de rijder, Alex de Angelis, in deze discipline. Aprilia zegt verder erg tevreden te zijn met de prestaties van de nieuwe tweecilinder. Ze zullen dan ook aanwezig zijn op de laatste SM wedstrijd van het seizoen in Spanje.

Het 450cc V2 twee-cilinder motorblok van de nieuwe Aprilia is tijdens de Salon in Milaan voorgesteld aan het publiek. Ondanks dat Aprilia niet veel details prijs wilde geven, zijn de volgende weetjes al wel bekend: het blok weegt slechts 32kg inclusief startmotor, heeft 8 titanium kleppen, een 4- of 5-versnellingsbak voor respectievelijk de cross en de SuperMotard, hydraulische koppeling, heeft benzine injectie en het opgegeven vermogen is 70pk bij 14.000 toeren. De korte slag en kleine zuigers verminderen daarnaast het effect van trillingen en gyroscopische effecten ten opzichte van de grote eenciliders, wat de handelbaarheid ten goed komt.

Persoonlijk denk ik dat ze bij Aprilia nog veel werk moeten verzetten om meer snelheid in de motorfiets te brengen, want daar ontbrak het nog een beetje aan en dat lag niet alleen aan de ervaring van de rijder. Verder valt op te merken dat de tendens voor de vormgeving van de machines neigt naar klein, kleiner, kleinst. Op de foto lijkt de motor heel wat maar in het echt is het een heel klein ding. We kijken uit naar wat deze ontwikkeling in de toekomst voor de SuperMotard kunnen gaan betekenen.